Siatkarskie strefy w wykonaniu polskich siatkarzy

fot. Aleksandra Twardowska

Choć sezon reprezentacyjny ledwo się rozpoczął, tak już nieco możemy nakreślić poziom i aktualną formę naszych zawodników. Przyjmuję zasadę "ile ludzi, tyle opinii". Jeśli macie odmienne zdanie od mojego przedstawionego poniżej, to zachęcam do dyskusji w komentarzach. A teraz łapcie charakterystykę i ocenę pozycji naszych siatkarzy.

ATAK

Do ataku nie ma co się przyczepić. Dawid Konarski wraz z Maćkiem Muzajem to para, która naprzemiennie siebie wspiera. Jeśli jednemu nie idzie, wchodzi drugi i wbija imponujące gwoździe - mowa o
naszej małejblondyneczce. Choć Maciek ma manierę częstotliwego przekraczania linii ataku, tak o jego zagrywce możemy powiedzieć dużo dobrego. Po pierwsze - ma znacznie większą stabilność i powtarzalność, co niestety u Dawida szwankuje. Po drugie - jest ona znacznie mocniejsza, ale rzadsza jeśli chodzi o kierunek. Podsumowując, na chwilę obecną nie musimy martwić się pozycją atakującego.

ŚRODEK

O ile wzrost Bartłomieja Lemańskiego jest naszym ogromnym atutem, tak poruszanie się pod siatką i orientacja w terenie niestety lekko leży. Można zauważyć, że z meczu na mecz Leman robi ogromny postęp w zagrywce i często tym straszy swoich przeciwników. Jeszcze niedawno można było widzieć szybujący samooooolot w trybuny, tak teraz jest to lot koszący. Mateusz Bieniek, mimo młodego wieku, uzbierał już trochę doświadczenia. W zeszłym sezonie ligowym pracował pod skrzydłami Fefe, teraz ma możliwość doszkalać swoje umiejętności. Jego atutem zdecydowanie jest zagrywka i czytanie gry, choć ostatnie spotkanie pozostawiło sporo do myślenia, tak nie należy Bieńka szybko skreślać. Ostatnim naszym ogniwem na tej pozycji jest Karol Kłos, który czasami jest za bardzo zapominany. Kłosik względem dwóch wyżej wymienionych ma najwięcej doświadczenia i ogrania, także jego percepcja na boisku jest zdecydowanie drużynie potrzebna.

ROZEGRANIE

Wśród wielu kibiców dało się słyszeć głosy, że Fabian jest zbyt faworyzowany przez selekcjonera reprezentacji. Może coś faktycznie jest na rzeczy. Od kilku spotkań mamy problemy z lewym skrzydłem i jak sam Kadziewicz podkreślił, nie do końca jest to wina przyjmujących. Może piłki posyłane w tę stronę nie są dokładne? Zdecydowanie za mało gry Grzegorza Łomacza, który z tą reprezentacją grywał jedne z ważniejszych meczy. Uważam osobiście, że Grzesiek przerasta umiejętnościami (wzrostem niekoniecznie) Fabiana Drzyzgę. Skoro Liga Światowa miała być pierwszym treningiem naszych siatkarzy, może warto było spróbować wszystkich wariantów?

PRZYJĘCIE

Tu jest najbardziej pies pogrzebany. Co do Michała Kubiaka i jego umiejętności nie mam zastrzeżeń, tak dalsi przyjmujący są nieco chwiejni w swojej dyspozycji. Bartosz Kurek, na którego sporo osób już powiesiło psy, mimo ogromnych chęci jest na razie naszym najsłabszym ogniwem. Nie skreślam go ostatecznie, ale też nie dawałabym mu wiecznie miejsca w pierwszej szóstce. Jeśli chodzi o przyjęcie, to widać w nim ogromną poprawę. Natomiast atak? Z tym zasięgiem jakim prezentuje się Bartek przed przeciwnikami, powinien wbijać piłki mocno w podłogę. A co było najczęściej widać? Plasy w dziewiąty metr. Chłop, z taką wysokością?! Kolejnym zawodnikiem na tej pozycji jest Rafał Buszek, który na szczęście nie boi się obijać rąk i podejmuje ryzykowne decyzje mocnego ataku. Często jego niepozorne wejścia z ławki potrafią uratować nam tyłek. Ale zdarzają się również przestoje i wkrada się bezsilność wobec przeciwnika. Czwarty przyjmujący? No właśnie, komu bardziej należy się to miano? Olek Śliwka, który miał niezłe wejście smoka w meczu z Brazylią, lecz im dalej w las tym było nieco słabiej. Czy może Artur Szalpuk, który mimo licznych pomyłek zawsze idzie ostro w ryzyko? Tutaj pole manewru zostawiam Wam.

LIBERO

Ciekawym i sprawdzającym się motywem jest wymienianie naszych libero. Paweł Zatorski na przyjęcie, Damian Wojtaszek w obronie. Panowie bardzo dopełniają się w swojej grze. Jeśli jednemu nie idzie, drugi potrafi pociągnąć wszystkich do przodu. Obaj są charakterni i gdy trzeba, to staną murem za całą drużyną. Ta pozycja na chwilę obecną jest dobrze obsadzona. Choć pominięcie Kuby Popiwczaka, grającego świetny sezon ligowy, przez drużynę seniorską jak i juniorską jest dla mnie niezrozumiałe.

A teraz Wy! Jak oceniacie naszych siatkarzy? Która pozycja jest najlepiej obsadzona? A może brakuje Wam jakiegoś zawodnika w składzie? Piszcie śmiało w komentarzach!

Caroline